A peek to my world

Recently, I had the opportunity to talk with my former staffs. Ella and Eric  was the first people I handle since I got promoted as MIS Supervisor. Sa mahigit apat na taon naming pagsasama, marami akong natutunan sa kanila and I hope ganun din sila sakin. We’ve gone through a lot. Kaming tatlo lang ang magkakampi tuwing pinagkakaisahan kami ng ibang departments. Higit pa sa kaibigan ang turing ko sa kanila. We always talk about our plans in life, mga sama ng loob at kung hanggang kelan kmi magtatagal sa collins. I always tell them na kung may magandang opportunity na dumating ay huwag silang magdadalawang na tanggapin ito, lalo na kung makakatulong ito financially, dahil di naman habang buhay kaming magkakasama. Last April nagresign si ella(my matapang and palaban na staff) para pumunta sa thailand then followed by eric (sensitive, alam ko na ang buong love story nito)to work for convergys. Kahit na they’re earning more now kesa sakin di pa rin nila ako nakakalimutan, they even asked me if I want to earn a lot of money and to work abroad. Willing silang tulungan ako, maybe because naging mabuti ako sa kanila. Never akong nagalit or sinigawan sila, hanggat kaya ko silang ipagtanggol ginagawa ko.

Sobrang miss ko na silang dalawa kahit na mejo naging pasaway sila before. Miss ko na un caltex moments namin, pag uwi ng late tuwing month end at yun mga pagtambay sa house ni ligaya. I will never forget the word “chupot”, “may gosto”, “napay” and “hotdog”. Im proud and happy for both of them, I know that somehow I was able to help them grow personally and professionally. Ika nga ni Gene (one of my close frend sa office) “Tau pa rin ang magkikta sa finals"